Co się zmienia
21,0, 21,5, 22,0 i 22,5 °C stają się 42, 43, 44 i 45 °G. Ustawienia w liczbach całkowitych można szybciej przeglądać i porównywać.
Proste przeskalowanie Celsjusza może zmienić to, jak czyta się i ustawia codzienne temperatury — bez zmiany samego pomiaru.
Skala Galliera nie jest nową wielkością termodynamiczną, nową metodą wzorcowania ani deklaracją większej precyzji. To liczbowe przeskalowanie Celsjusza przeznaczone do komunikacji z ludźmi.
Dla wskazań liczbowych pomnóż wartość w stopniach Celsjusza przez dwa albo podziel wartość Galliera przez dwa. Punkt zerowy Celsjusza pozostaje zerem: 0 °G = 0 °C. Dla wielkości przedziału: 1 °G = 0,5 °C.
Wiele termostatów i interfejsów ogrzewania, wentylacji i klimatyzacji (HVAC) używa kroków co 0,5 °C. Galliera odwzorowuje ten sam ciąg na kolejne liczby całkowite. Zawartość informacji jest identyczna; inna jest konwencja wyświetlania.
21,0, 21,5, 22,0 i 22,5 °C stają się 42, 43, 44 i 45 °G. Ustawienia w liczbach całkowitych można szybciej przeglądać i porównywać.
Czujnik, który rozróżnia 0,5 °C, rozróżnia 1 °G. Galliera nie sprawia w magiczny sposób, że czujnik staje się dokładniejszy lub bardziej precyzyjny.
To stwierdzenie ma ścisłe znaczenie: zachowaj identyczny fizyczny zakres temperatur, a następnie policz przedziały jednostopniowe. To właściwość zapisu — a nie twierdzenie, że pomiar fizyczny stał się dokładniejszy.
Galliera daje dwa razy więcej przedziałów jednostopniowych w każdym identycznym zakresie fizycznym. Zmiana o 0,5 °C staje się dokładnie 1 °G.
Stopień Galliera jest o 10% mniejszy od stopnia Fahrenheita, więc identyczny zakres fizyczny zawiera około 11,1% więcej przedziałów jednostopniowych.
W odróżnieniu od Fahrenheita Galliera zachowuje intuicyjne zero Celsjusza: 0 °G = 0 °C.
Kilka możliwych wzorów mogło bardziej upodobnić skalę Galliera do Fahrenheita. Ostateczny projekt odrzucił przesunięcia i dodatkową arytmetykę na rzecz dokładnego współczynnika dwa.
Znany punkt odniesienia Celsjusza pozostaje nienaruszony: 0 °G = 0 °C.
Temperatura pokojowa to około 40–44 °G, temperatura ciała to około 74 °G, a skrajny upał na zewnątrz może zbliżać się do 100 °G.
Między skalami Galliera i Celsjusza nie potrzeba żadnego przesunięcia: wystarczy pomnożyć lub podzielić przez dwa.
Najpierw powstała definicja matematyczna. Potem litera G dopasowała się do koncepcji na kilka trafnych sposobów. To mnemotechniki i uzasadnienia projektowe, a nie część fizyki.
Podobnie jak Celsjusz, Fahrenheit, Kelvin i Rankine, nazwa podąża za historyczną konwencją nazywania skal temperatury od nazwiska.
W wielu krojach pisma wielkie G przypomina C z dodaną kreską — trafnie dla skali wyprowadzonej wprost z Celsjusza.
G następuje po F — to drobne mnemotechniczne nawiązanie do Fahrenheita — i poprzedza H (human, „człowiek”): nieformalne przypomnienie, że skala jest zorientowana na człowieka.
Palais Galliera to paryskie muzeum mody. Nie ma związku ze skalą temperatury; wspólna nazwa to po prostu ciekawy zbieg okoliczności.
Jasne granice są częścią propozycji.
Nie. Kelwin pozostaje jednostką podstawową SI temperatury termodynamicznej, a stopień Celsjusza pozostaje standardowym, pochodnym od SI sposobem wyrażania temperatury.
Nie. Zmienia zapis liczbowy, a nie sam pomiar ani jakość czujnika.
Nie. To po prostu 50 °C / 122 °F, łatwy do zapamiętania punkt odniesienia dla skrajnej pogody. Skala nie ma żadnej szczególnej górnej granicy.
Nie. 74 °G = 37 °C to znana wartość nominalna. Temperatura ciała człowieka zależy od osoby, metody pomiaru i pory dnia.